Europese Vereniging voor Defensie IVZW – S€D

Waarom gebruik maken van het acroniem € in het kader van de Europese Vereniging voor Defensie IVZW? 1. Tijdens een opzoeking op het web, b.v. via Google, verwijst het acroniem SED naar een groot aantal zeer diverse uitdrukkingen, gaande van de Oost-Duitse communistische partij tot een Linux online editor, van een restaurant tot een verwarmingsinstallateur. S€D maakt onze IVZW veel meer zichtbaar: het verwijst onmiddellijk en alleen naar haar. 2. De euro, onze gemeenschappelijke munt, is de grootste overdracht van de soevereiniteit in het kader van de opbouw van een verenigd Europa, en de ECB blijft op heden de enige federale instelling in Europa. Het feit dat we gebruik maken van het symbool € toont onze wil om op het gebied van defensie en veiligheid dezelfde overdracht van soevereiniteit te laten doorvoeren dan op het monetair gebied.
Home Presentatie Activiteiten Agenda Publicaties Organisatie Geschiedenis Multimedia Steun Contact Links Hoe word ik lid? Necrologie

ADRES


S€D

Karmelietenstraat 24 bus 10

1000 Brussel

Belgïe

CONTACT


Per telefoon

Tel. +32 (0)476.49.04.96


info@seurod.eu

Sitemap

Home

Presentatie

Activités

AV

RvB

Vormigen

Burgerzin

Studies

Agenda

Publicaties

Tijdschrift “S€D”

Studies

Pers

Citaten



Organisatie

Leden

Raad van bestuur

Erecomité

Geschiedenis

Multimédia

Fotos

Videos

Steun

Contact

Links

Hoe weerd ik lid ?

Necrologie

Partager sur Facebook Partager sur Twitter Partager sur Google Bookmarks Partager par e-mail Partager sur LinkedIn Imprimer

© Copyright S€D 2015 - 2018

Bankrekening: 973-1439843-09

(IBAN: BE52 9731 4398 4309 - BIC: ARSPBE22)

Wettelijke vermeldingen

Last newsletter
LA CLEF D'UNE DÉFENSE EUROPÉENNE, CELLE DES ÉTATS-UNIS D'EUROPE


Dans la première partie, l’auteur expose l’origine de la formation universitaire au commandement et son évolution. Dans la deuxième, il décrit comment les établissements militaires d’enseignement supérieur ont intégré les espaces européens de l’enseignement supérieur et de la recherche, la politique européenne de sécurité et défense, ainsi que le programme ERASMUS et son pendant militaire. Dans la troisième partie, il analyse la situation actuelle de l’Europe et en déduit la nécessité des États-Unis d’Europe, d’une Défense européenne et d’une Université européenne de défense.


Om het boek te bestellen.

Referenties: ISBN: 9789057184703

Een digitale versie is te bestellen via amazon.fr

Un jour viendra où vous toutes, nations du continent, sans perdre vos qualités distinctes et votre glorieuse individualité, vous vous fondrez étroitement dans une unité supérieure et vous constituerez la fraternité européenne”.


Victor Hugo

Discours au Congrès de la paix, Paris, 21/08/1849, Assemblée nationale.

De evolutie van de militair-politieke context na de Koude Oorlog


Op 2 augustus 1990 Irak dringt Koeweit binnen. Washington wil artikel 51 van het VN-Handvest toepassen. De Europeanen verdelen zich over de steun te geven aan de Amerikanen. Onveiligheid groeit, te wijten aan diverse terroristische bewegingen, aan het falen van veel staten en aan de georganiseerde misdaad. Het Rode Leger evacueert Centraal-Europa, wat laat toe het aantal manschappen van de NAVO-staf te verminderen, het zwaar materieel te vervangen met een materieel dat beter vervoerbare per lucht is en van de hoogste technologie, met name op het gebied van elektronica, telecommunicatie, het verwerven en verwerken van informatie. De militaire opdrachten worden veelzijdiger. De troepen worden in internationale verzamelingen, over de hele wereld, onder auspiciën van de VN, de OVSE, de NAVO, de EU ingezet. De legers moeten uit beroepssoldaten samengesteld worden.



Een Iraakse tank Type 69, die op de plaats van het martelaarschap van Al-Qurain.


Het Verenigd Koninkrijk verzet zich tegen elke uitbreiding van de actie van Europa op het gebied van veiligheid, die voor hem is het voorrecht van de NAVO en de WEU. De "Belgische memorandum" van 20 maart 1990 pleit enerzijds de soevereiniteit en de besluitvorming in de NAVO in evenwicht te brengen en anderzijds om meer proactief op het gebied van veiligheid en defensie van Europa te zijn. Het gaat om de integratie van de WEU in de EU en de betrekking van de Europese Commissie bij de procedures voor het GBVB. Dit laatste moet "ten gepasten tijd, naar een gemeenschappelijke defensie leiden".


In 1991, bondskanselier Kohl en president Mitterrand stellen, als onderdeel van de WEU, de oprichting van het Eurocorps voor. Het Atlantisch Bondgenootschap erkent de Europese Veiligheids- en Defensieidentiteit (ESDI). Op de top van Maastricht, bereiken de Twaalf een overeenstemming over het Verdrag tot oprichting van de economische en monetaire unie; ze vervangen de politieke unie met het gemeenschappelijk buitenlandsbeleid, waarvan de woordvoerders de voorzitter van de Commissie en deze van de Raad zullen zijn, want, met betrekking tot het veiligheidsbeleid, is er geen consensus.


Het Verdrag betreffende de Europese Unie, ondertekend in Maastricht op 7 februari 1992, treedt in 1993 in werking. Het structureert de EU in drie pijlers: Gemeenschappelijke Zaken; Gemeenschappelijk buitenlands en veiligheidsbeleid (GBVB); Justitie en Binnenlandse Zaken. Het lanceert de oprichting van een "Europese Monetaire Unie" in 1999. Het GBVB moet leiden tot een gemeenschappelijke defensie, steunend op de WEU, die verantwoordelijk is voor de ontwikkeling en de uitvoering van EU-besluiten met gevolgen op het gebied van defensie.


De burgeroorlog in het voormalige Joegoslavië dringt er bij de Raad van de WEU-ministers om, op 19 juni 1992, de Verklaring van Petersberg aan te nemen. Ze definieert als Europese opdrachten, humanitaire opdrachten, opdrachten van evacuatie van onderdanen, van vredeshandhaving, van gevecht voor crisisbeheersing, met inbegrip van het herstel van de vrede. Deze opdrachten vereisen om de geesten van de militaire naar Europa te openen. Vanaf juli is de WEU betrokken bij het toezicht op het embargo opgelegd tegen het voormalige Joegoslavië. De WEU slorpt de IEPG op, die in 1993 de WEU Bewapening Groep wordt en stimuleert de samenwerking inzake bewapening, wat de Organisation conjointe de coopération en matière d’armement (OCCAR) ook doet; ze is opgericht door de administratieve regeling van Straatsburg van 1996, die het Verenigd Koninkrijk en Italië toevoegt aan de Frans-Duitse samenwerking op het gebied van bewapening, opgericht in 1963.


Opgericht in 1993 door Frankrijk, Duitsland en België, tekent het hoofdkwartier Eurocorps een overeenkomst met de Supreme Allied Commander (SACEUR) in 1993. Deze staf wordt vergezeld door Spanje in 1994 en bereikt de volle operationele capaciteit in 1995, zowel voor de "artikel V" opdrachten van het Atlantische pact als voor de Petersberg-opdrachten.


De NAVO- en de WEU-toppen zijn het eens in 1994: de EU en de WEU kunnen voortaan over de NAVO-middelen beschikken. Vanaf 1998, het hoofdkwartier Eurocorps opereert in Bosnië-Herzegovina en in Kosovo.


In 1995, Oostenrijk, Finland en Zweden worden lid van de EU, maar niet van de WEU.


In 1997, pleit Leo Tindemans opnieuw voor het Europees veiligheids- en defensiebeleid (EVDB); het Verdrag van Amsterdam verduidelijkt de relaties tussen de EU en de WEU, die in Albanië (1997-2001), Kroatië (1999-2001), Kosovo (1998-1999) is.


Op 23 maart 1999, Javier Solana, secretaris-generaal van de NAVO, bevelt luchtaanvallen tegen Servië, zonder VN-mandaat. De operaties tonen opnieuw de zwakheden van de WEU. Daarom zou de EU een gemeenschappelijk beleid inzake veiligheid en defensie, het EVDB, moeten hebben. Dit moet kunnen berusten op een defensie-industriële basis. Op 6 juli 1998 tekenen de Brits, Spaans, Frans, Italiaans en Zweeds ministers van defensie, een Letter of Intent (LoI) om de herstructurering en de werking van de Europese wapenindustrie te vergemakkelijken, door samenwerking tussen de lidstaten maar ook tussen de lidstaten en de industrie. Op 4 december in Saint-Malo, geeft Groot-Brittannië toe dat de EU "het vermogen tot autonome actie, ondersteund door geloofwaardige militaire krachten moet hebben."


Het EVDB is geboren tijdens de Europese Raad van Keulen op 3 en 4 juni 1999; het neemt van de WEU zijn middelen en de Petersbergopdrachten over. In oktober wordt Javier Solana de secretaris-generaal van de Raad van de EU en de hoge vertegenwoordiger voor het GBVB (SGHR), tot einde 2009. Hij wordt bijgestaan door een Europese eenheid voor beleidsplanning en vroegtijdige waarschuwing, samengesteld uit deskundigen uit de lidstaten, het secretariaat van de EU-Raad van Ministers, de Commissie of overgenomen van de WEU. De Berlijnse afspraken bevestigen de NAVO-steun voor de EU. De Europese Raad van Helsinki creëert in december het Politiek en Veiligheidscomité (COPS) en het Militair Comité (EUMC), definieert de algemene doelstelling (Headline Goal) 2003, aldus een autonome defensie capaciteit van 50.000 tot 60.000 mensen, beschikbaar binnen de 60 dagen en dit gedurende ten minste een jaar, die in staat is de Petersbergtaken uit te voeren; hij beslist het Eurocorps hoofdkwartier om te vormen in een snelle interventiemacht (Rapid Reaction Force). British Aerospace en Marconi Electronic Systems fuseren om BAE Systems te vormen.


In juni 2000 in Santa Maria da Feira heeft de Europese Raad de procedures bepaalt die de EU toegang tot NAVO-middelen verlenen alsook de civiele aspecten van de crisisbeheersing door de EU regelen: politie, bescherming van de burgers, civiel bestuur en rechtsstaat. Een totaal van 5.000 politieagenten moet inzetbaar zijn, waarvan 1000 binnen de 30 dagen. De WEU neemt van de NAVO het commando van de Kosovo Force over. Een ontwerp van snelle Europese interventiemacht wordt gelanceerd. De European Capabilities Action Plan zou moeten leiden tot de verwezenlijking van de Headline Goal. De Europese ministers van Defensie stellen op 21 november 2000 in Brussel een plan voor om in 2003 een kracht van 100.000 manschappen, 400 gevechtsvliegtuigen en 100 schepen te kunnen inzetten en om over een periode van één jaar een missie van 60.000 soldatent te kunnen onderhouden. In Nice, in december, voert de Europese Raad het GBVB uit, door de integratie van de Petersberg-taken in het EU-Verdrag, wat het EVDB opricht. De Raad stelt permanente, politieke en militaire structuren aan. Het Politiek en Veiligheidscomité (COPS), is gevormd door de permanente vertegenwoordigers van de lidstaten en van het Militair Comité, dat bestaat uit de stafchefs van de lidstaten. De Raad transformeert de Headline Goal in de "catalogus van krachten" en integreert de EU-Instituut voor veiligheidsstudies (ISS), het satellietcentrum in Torrejon (SATCEN) en de WEU-staf; deze wordt de EU Militaire Staf (EUMS), die aan de EU militaire expertise biedt, de vroegtijdige waarschuwing in geval van opkomende crisis verzekert, de situatie evalueert en de strategische planning uit voert, die bestaat uit de verstrekking van verschillende militaire opties aan de beleidsmakers. Het omvat de politieke verdeeldheid en plannen; informatie; operaties en oefeningen; logistiek en middelen; communicatie- en informatiesystemen en een civiel-militaire cel. Het beschikt over verbindingsofficieren bij SHAPE en de VN en biedt onderdak aan een NAVO-verbindingsofficier. De EU, en in het bijzonder de SGHR, beschikken toen over een embryonaal inlichtingen-, analyse en waarschuwingscapaciteit met de Situation Centre (SitCen), die ondersteund wordt door de SatCen.


In 2000, stelt de Europese Raad van Lissabon vast dat in de ruimte- en luchtvaartindustrie, in de industrie van de geavanceerde materialen of van de informatie- en communicatietechnologie, het onderzoek "dual" is: het geeft aanleiding tot burgerlijke en militaire toepassingen. Hij beslist om de synergieën tussen civiele en militaire domeinen te benutten en de complementariteit tussen de programma's die in Europa op deze gebieden doorgevoerd worden te verbeteren. Europese commissarissen Philippe Busquin en Erkki Liikanen stellen in 2003 een Europees programma voor veiligheidsonderzoek (EPVO) voor, om de EU in staat te stellen haar burgers op haar grondgebied te beschermen en zijn capaciteit om, met de steun van de technologie, deze middelen buiten de Unie veilig in te zetten, te versterken. De technologie geeft informatie over de dreigingen, helpt om zichzelf te beschermen en geeft middelen om ze te neutraliseren indien nodig. De Commissie lanceert ook een voorbereidende actie van de EVPO, de Versterking van het potentieel van de Europese industrie inzake het onderzoek naar de veiligheid 2004-2006, met een budget van 65 miljoen euro.


In 2000 wordt de European Aeronautic Defence and Space Company (EADS - Airbus) gesticht, Thomson-CSF opslorpt Racal Electronics en wordt Thales.


De OCCAR conventie van 1996 treedt in werking op 28 januari 2001. België sluit op 27 mei 2003 aan, Spanje doet hetzelfde in 2005.


De Europese Raad van Laken, op 14 en 15 december 2001, heeft de "Verklaring over de toekomst van de Europese Unie voor meer democratie, transparantie en efficiëntie" goedgekeurd; hij roept de 'Conventie over de toekomst van Europa " op, om betwistingen over de bevoegdheids vraagstukken op te lossen, om de verdragen te vereenvoudigen, alsook de institutionele architectuur; hij verklaart de EVDB als operationeel, wat aangeeft dat de EU in staat is om crisisbeheersingsoperaties uit te voeren met zijn politiek-militaire structuren (COPS, EUMC, EUMS) en over voldoende militaire capaciteiten beschikt. De Belgische minister van Defensie André Flahaut verzamelt de nationale bewapening experts, laat het concept van "Paper over het EVDB" goekeuren dat te schrijven is onder leiding van het IES en formaliseert de vergaderingen van de EU-ministers van Defensie.


Op 18 december 2001, Duitsland, België, tevens vertegenwoordiger van Luxemburg, Spanje, Frankrijk, het Verenigd Koninkrijk, Portugal en Turkije ondertekenen het Memorandum of Understanding - MoU met betrekking van de verwerving van de Airbus A400M.


Tijdens de Top van Praag in november 2002 intensiveert de samenwerking tussen de EU en de NAVO. De gezamenlijke verklaring van 16 december 2002 vormt een "NAVO-EU overeenkomst voor een strategisch partnerschap", die aangevuld wordt op 11 maart 2003 met de "Berlin Plus" overeenkomst, om de militaire operaties van de Europese Unie toegang tot de planning capaciteiten en middelen van de NAVO te geven; in dit geval zullen de twee organisaties zich raadplegen om de crisis te beheersen.


De EU-lidstaten verdelen zich in het begin van 2003 over de opportuniteit van een interventie in Irak; deze crisis bevestigt de prioriteit gegeven door Frankrijk, Duitsland en België aan de EVDB over de NAVO, die toch af en toe ISAF ondersteund met transportvliegtuigen en, vanaf februari 2003, zorgt voor de veiligheid en de werking van Kaboel luchthaven.


Op 29 april 2003 stelt de Belgische premier Guy Verhofstadt in het bijzonder aan de Franse president Jacques Chirac, de Duitse bondskanselier Gerhard Schröder en de Luxemburgse premier Jean-Claude Juncker, de oprichting van een Europese operationeel hoofdkwartier en van een inzetbaar hoofdkwartier, maar de meerderheid van de NAVO-leden is er tegen. De Europese Raad keurt in december 2003 de Europese veiligheidsstrategie, Een veiliger Europa in een betere wereld, de Headline Goal 2010 en het concept van het gebruik van de gevechtsgroepen (ook EU Battle groepen, EUBG of GT1500 genoemd) goed. Sinds 2007, zijn een of twee gevechtsgroepen permanent operationeel, maar nooit tewerkgesteld. Daar tegenover, lanceert het GBVB 23 missies in de Balkan en de Kaukasus, Afrika, Azië en het Midden-Oosten tussen 2003 en 2009. Het Europees Parlement installeert een subcommissie voor veiligheid en defensie.


Worden onderschreven in 2004, de voorstellen om een solidariteit en steun-clausule in het EU-Verdrag in te lassen, evenals het maken van de EDA; de Europese veiligheids- en defensiecollege (EVDC) wordt opgericht in 2005, en het European Air Transport Command (EATC) is geïnstalleerd in 2006.


In 2004, brengt Javier Solana de Athena-mechanisme voor de gemeenschappelijke financiering van de militaire operaties tot stand. Malta, Cyprus, Slovenië, Hongarije, Tsjechië, Slowakije, Estland, Letland, Litouwen en Polen vervoegen de EU.



Vorige pagina - Volgende pagina - Terug pagina geschiedenis

Naar de top van de pagina